وقتی به جلوی سینما رسیدم با صف طویلی مواجه شدم که اصلا نفهمیدم برای چی ایستادن. یه ربع مونده بود به نمایش سوپراستار...(ساعت ۶:۳۰ زمان اکران سوپراستار بود و ۸:۳۰ وقتی همه خوابیم) رفتم جلو از چند نفر پرسیدم تازه فهمیدم که این مردم منتظر دیدن سوپراستار نیستند بلکه می خواهند وقتی همه خوابیم را ببینند که فیلم بعدی بود...من که مثل همیشه به راحتی وارد سینما شدم. مردم داخل سینما هم نگران بودن که چطور بلیط وقتی همه خوابیم رو بگیرند در حالی که توی سینما هستند واسه سوپراستار...

سوپراستار رو دیدم و بعدش وقتی همه خوابیم... واسه سوپراستار تقریبا سینما ظرفیتش تکمیل شده بود ولی برای وقتی همه خوابیم کاملا.یه عده هم ایستاده فیلم رو تماشا کردن.

نمی خوام اصلا تحلیل کنم ولی می شه گفت تنها ویژگی مهم سوپراستار این بود که اگه اسم کارگردانش رو نمی دونستی نمی شد حدس زد فیلم کدوم فیلمسازه. چون واقعا با کارهای قبلی تهمینه میلانی متفاوت بود. بازی شهاب حسینی رو به جز چند سکانس دوست نداشتم.احساس کردم شتابزده بازی کرده.بازی فتانه حاج ملک محمدی هم فقط در چند سکانس که دیالوگ های پشت سرهم داشت رئال بود.بقیه هم که... بعضی پلان ها و دیالوگ ها هم زیاد منطقی نبود.ولی در کل وقتی هنگام پایان فیلم چهره های مردم رو دیدم به نظرم راضی بودن.

وقتی همه خوابیم رو هم دیدم و دوست نداشتم.بیشترین چیزی که آزارم می داد طرز بازی مژده شمسایی بود که بیش از حد تئاتری بود.من اونقدر که به فیلمبرداری و حرکات چشم و چهره سرد مژده شمسایی نگاه می کردم متوجه دیالوگها نبودم.حسام نواب صفوی هم  همون طور که بهرام بیضایی خواسته بود حسام نواب صفوی بود فقط با یک مقدار بهتر بودن در بازی. به نظرم بیشتر وقتی همه خوابیم یک تسویه حساب شخصی بود.تا یک اثر هنری.در ضمن حدود ده ثانیه صدای فیلم هنگام پخش قطع شد.در کل به نظرم فیلمهای امسال خوشبختانه از سال گذشته بهتره و از لیست فیلمها چندتایی رو می شه انتخاب کرد واسه دیدن.بعد از این دو فیلم دوست دارم درباره الی رو ببینم که بعید می دونم به جشنواره شیراز برسه و همین طور بی پولی که بعید می دونم وقت داشته باشم واسه دیدنش. در ضمن بسیار خوشحالم از این که در شیراز هم جشنواره فجر هست و این اتفاق خیلی خوبیه.

 پی نوشت:عاشق خنده های دسته جمعی تماشاگران در سینما هستم. اتفاقی که دو سه بار برای فیلم سوپر استار افتاد و بسیار لذت بخش بود.