قانونا مثل تمامی وبلاگ نویسان و تمامی اهالی سینما باید یه مقدار زود تر به این مسئله می پرداختم ولی باید بگم اینقدر درگیری وجود داره در زندگی من که دراین بهمن ماه به تنها چیزی که کمتر فکر می کنم جشنواره فیلم فجر هست.

عامل اصلی این درگیری ها و مشغولیت ذهن من هم مربوط به سازمان سنجش هست که نتایج همه رو اعلام کرده به جز نتایج کنکورمنو. جالب اینجاست که از بیست بهمن هم باید سر کلاس باشیم. این رو اضافه کنید به یک سری بلاتکلیفی دیگه!!!! 

به هر حال نمی شه درباره فجر ننوشت گرچه مثل هر سال یک سری مشکلات و بی نظمی و ناهماهنگی ها در برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه به همراه جشنواره هست و خیلی اعتراضات و گیر نیومدن بلیط واسه مردم علاقمند که متاسفانه بزرگترین معضلش همین رزرو بلیط هست. که معلوم نیست این مسائل باید کی حل شه... اما بودن جشنواره به عقیده من بهتر از نبودنشه. اصولا بودن هر جشنواره ای حتی اگه سرشار از مشکل باشه یه جور انگیزه هست واسه فیلم ساختن و برای بعضی فیلمسازها بهتر فیلم ساختن... و این خیلی خوبه اگر همین جشنواره ها هم نبود سینمای ما پیشرفت که نمی کرد(گرچه الانم پیشرفت چندانی رو شاهد نیستیم)بلکه درجا هم نمی زد و حتی پس رفت می کرد!!!!!!! مسلما خود سیمرغ بلورین آنچنان اهمیتی نداره این وسط و چیزی که مهم هست بهترین بودنه این که یک بازیگر امسال بهترین باشه و یا هر یک از عوامل دیگه خیلی مهمه. امیدوارم بهر حال جشنواره امسال یک مقدار عادلانه تر از جشنواره های قبل باشه و شاهد فیلمهایی چون درباره الی هم در جشنواره باشیم.