نمی خوام مثل بقیه به پرداختن در مورد سریال های ماه رمضان بپردازم.نمی خوام بگم اون خوب بود بقیه بد بود نمی دونم اون سبک جدید بود باکس زمانی اون یکی سریال ولی بهتر بود و از این حرفها..

به نظر من که هیچکدوم از سریال ها در جذب مردم عام ما موفق نبودن. ولی یه چیزی که خیلی توجهم رو جلب کرد و باعث شد که این پست رو بهش اختصاص بدم، بازی متفاوت و جالب توجه مهراوه شریفی نیا و پوریا پورسرخ بود.گفتم در مورد فیلم صحبت نمی کنم فقط بازی! کاراکترهایی که این دو به نمایش گذاشتن(در قسمت روابطی که باهم داشتن)عینا همون شخصیتهایی هستند که به وفور در کنار ما پیدا می شن و در جامعه امروزی ما وجود دارن... حتی گاهی خود ما... بعضی موقعها دیالوگهایی رو از آنها می شنیدم که عینا خودم یه جا گفته بودم. یا از کسی شنیده بودم.ما توی جامعه متاسفانه خیلی این اتفاق واسه مون افتاده، منظورم ازدواج نیستا...حرفهایی که این دو می زدن با نوع بازیهای جالب، دقیقا در روابطی که در جامعه ما اتفاق می افته بود.نمی خوام خیلی شفاف به این قضیه بپردازم..مطمئنا متوجه می شید منظورم چیه.اتفاقی که بارها و بارها به خاطر شرایط اجتماعی برای جوان های ما می افته.نوع بازی مهراوه و پوریا طوری بود که خودم احساس می کردم شاید خودشون هم در زندگی عادی این اتفاق واسه شون افتاده که قطعا افتاده. و شاید همین علت بوده که بازی متفاوتی از خودشون نشون دادن. بازی جالب و تحسین بر انگیز. و واقعا قابل ستایش. بعضی موقع ها اصلا چهره پوریا پورسرخ تغییر می کرد آنچنان که این چهره رو دقیقا جایی دیده بودم. زیاده توی جامعه.

این حرفها رو در حالی می زنم که پوریا پورسرخ و مهراوه شریفی نیا رو بازیگرهای خوبی نمی دونم. اما این بازی جالب توجه قابل تقدیره. مخصوصا اگر که دغدغه جامعه امروز ما باشه که هست.به نظرم گاهی اوقات مهراوه حرف دل تمامی زنان و دختران جامعه ما رو زد.یعنی دیالوگ رو  با اون بازی جالب ارائه داد. مثلا همون جا که در مورد فرهنگ ادبیات غلط مرسوم در جامعه رو به پوریا می گفت. نگهت دارم!!!(به جای این که بگیم باهم زندگی کنیم)- ولت می کنم(به جای از هم جدا شیم)و... واقعا مردان جامعه ما چطوری به خودشون جرات می دن که اینطوری در مورد یه انسان دیگه صحبت کنن؟یه انسان که یه زن هست و در بسیاری موارد از یک مرد بهتره!!!کی مردان و پسران ما می خوان متوجه شن که یک زن یا یک دختر یه وسیله نیست که هر وقت خسته شون شد بذارنش کنار. این سکانس از جالب ترین سکانسها بود.  امیدوارم از این پس به این مسائل که معضل جامعه ما هست از طریق تلویزیون بیشتر پرداخته بشه. بازیهای خوبی رو شاهد باشیم که در بستر(سریال) بهتری قرار داشته باشن.